HET TEERFEEST
Dè hoogdagen van het jaar waren de teerfeesten die uitgebreid werden gevierd ter ere van de feestdag van de patroonheilige. Sint Joris stond op 23 april op de almanak. Hij stamde uit een edel geslacht en trok na de dood van zijn vader naar Palestina. Omwille van zijn christelijke overtuiging viel hij bij de keizer Diocletianus in ongenade en werd hij op het einde van de derde eeuw te Nicodemia onthoofd. De kruisvaarders maakten hem tot hun patroon. Zijn verering is zeer oud, zowel in het Oosten als in het Westen.
Het grote teerfeest van de Sint Jorisgilde duurde drie dagen en werd op de vooravond door feestelijk klokkengelui uit de Sint Trudotoren plechtig aangekondigd. 's Anderendaags, in alle vroegte, kwamen alle gildeleden in uniform samen in de gildekamer in het "Sint Jorishofken" in de Zilderij. Dan trokken ze stoetsgewijs met roffelende trommel en vliegend vaandel de Berg over naar de parochiekerk op "de Merkt", waar een plechtige mis gezongen en geofferd werd ter ere van de schutspatroon. Na de kerkdienst werden de rekeningen ter goedkeuring voorgelegd en werd de hele dag door flink gegeten en stevig gedronken. De tweede dag was iedereen 's morgens weer op post om de plechtige zielmis voor de afgestorvenen gildebroeders bij te wonen, waarna ze weer samen verder "vergaederen in vreugde en vrintschap".
De derde en laatste dag was het "vrouwkesdag". Dan werd hete "suypen" klaar gemaakt: een grote ketel Diesters bier met veel suiker in werd aan de kook gebracht. Deze hete drank werd gebonden met geklutste eieren en sneden wit brood. Deze lekkere, zoete brij werd opgediend in borden en door de tetterende en lachende gildevrouwkes uitgelepeld. Niemand zal er zich over verwonderen dat het er in de gildekamer de derde dag het luidruchtigst en vrolijkst aan toeging.
Er werden op die dagen tonnen bier en liters brandewijn gedronken, die samen met het lekkere eten handenvol geld kostten. Lid zijn van een gilde was slechts weggelegd voor enkelen die er warmpjes in zaten. Het was niks voor de arme werkman. In de 18de en 19de eeuw geraakten heel wat gilden in verval en verdwenen er ook vele. Waarschijnlijk is de Sint Jorisgilde van de Berg zo ook weggekwijnd en dook ze later in Gestel terug op.
HET TEERFEEST
